كنور نيز گويند [ 1 ] . كنده‌گر - [ بفتح كاف و دال و سكون نون ] كنندهء چوب بنقش يعنى آنكه بر چوب نقش كند . مثالش حكيم اوحدى گويد : بيت « 1 » نقشبندان كن بكنده‌گرى * بر درت كرده عمر خود سپرى كوذر - [ بضم كاف و فتح ذال معجمه ] در سامى بمعنى پوست گوساله باشد [ 2 ] . كتنبر - [ بتاى قرشت و نون و باى موحده به وزن سمندر ] كاهل و بسيار خوار باشد . كذا فى - التحفة [ 3 ] . كاچار - « 2 » [ به وزن ناچار ] بمعنى آلات و ادوات و اسباب خانه هرچه باشد [ 4 ] . مثالش ناصر خسرو فرمايد : بيت « 1 » نگه كن شكفتى بمستان « 3 » بستان * كه هر يك چه بازار و كاچار دارد كوير - [ بواو . به وزن دلير ] بمعنى شوره و سراب باشد و در تحفه بمعنى شير ژيان نيز آمده [ 5 ] مثال معنى « 4 » اول حكيم اسدى گويد : بيت « 1 » بيابانى از وى رمان ديو و شير * همه خاره و خاك و شخ و كوير و فخر گرگانى نيز گويد : بيت « 1 » كوير و شوره و ريگ رونده * سموم جان بر و شير درنده كسندر - [ بسين و دال مهملتين . به وزن چغندر [ 6 ] ] بمعنى ناكس باشد . مثالش عنصرى گويد : بيت « 1 » سزد مر ورا گر تكبر كند * كه شه نيكويى با كسندر كند كذر - [ بذال معجمه . به وزن نظر ] بمعنى مرد احمق باشد [ 7 ] . كنگر - [ به وزن لنگر ] گياهى است خاردار كه در ماست كنند . و در تحفه بمعنى خصومت و تعصب آمده . مثال معنى اول بسحاق گويد :

--> ( 1 ) - « س » ندارد . ( 2 ) - « س » : كارچار . ( 3 ) - « س » : بمستاق ؛ « ب » : بمستان و . ( متن از « الف » و « ن » است ) . ( 4 ) - « س » : بمعنى . ( 1 ) كندو . ( 2 ) در برهان بمعنى گوساله است . ( 3 ) كتنبل . ( 4 ) كاچال . ( 5 ) در برهان معنى زمينى نيز دارد كه باران بر آن باريده باشد و مردم و حيوانات ديگر بر بالاى آن آمدوشد بسيار كرده باشند و آن زمين بمرتبه‌اى خشك و ناهموار شده باشد كه آمدوشد بر آن دشوار بود و گويد بمعنى شير ژيان كه خشمناك باشد نيز هست . ( 6 ) برهان به وزن تمسخر نيز آورده است . ( 7 ) برهان ندارد .